اکسیر عشق

از چه بنویسم؟

sarina — Sun, 22 Feb 2009 07:03:17 GMT

امشب که سقف بی ستاره ی اتاقم بر سرم سنگینی میکند مانده ام که از چه بنویسم .

از آنهایی که دیروز با من بودند و امروز رفته اند یا از تو که همیشه حرفهای مرا می خوانی؟
از چه بنویسم؟

از آسمانی که در حال عبور است یا از دلی که سوت و کور است؟

از زمین بنویسم یا از زمان یا از یک نگاه مهربان؟ از خاطراتی که با تو در باران خیس شد یا از غزلهایی که هیچ وقت سروده نشد؟
از چه بنویسم؟ از نامه هایی که هرگز به سویت نفرستادم یا از ترانه ای که هرگز برایت نخواندم؟

از چتری که هرگز زیر آن نایستادیم یا از بدرودی که هرگز آن را بر زبان نیاوردیم؟
من عاشق خیابانی هستم که قسمت نشد با هم در آن قدم بزنیم .

من دلبسته ی درختی هستم که فرصت نشد اسممان را روی آن حک کنیم .

من منتظر پنجره ای هستم عطر تو را دوباره به من نشان بدهد .

من دیوانه ساقه های یک پر سیاوشانم که اولین بار در خواب سپید تو رویید.
ای عشق ناگزیر! اگر قرار باشد بنویسم باید در همه ی سطرهای دفترم حضور داشته باشی .

نفسهای تو می تواند برگ برگ دفترم را از پاییز پاک کند .

من بی قرار حرفهای ناب توام حرفهایی که هزاران سال دیگر در یک بعد از ظهر آفتابی با من خواهی گفت .

من از اولین روز آفرینش چشم به راه نگاه جذاب توام . کی مرا می بینی؟

دردناکترین مصیبتِ حضرت حجت(ع

mahdi — Sat, 14 Feb 2009 14:22:52 GMT

حضرت ولی عصر(عج) دردناك ترین مصیبت خود در واقعه عاشورا را مصیبت اسیری حضرت زینب علیها السلام می دانند.
در واقعه حادثه خونبار كربلا مصائب بسیاری بر سالار شهیدان و اهل بیت ایشان وارد آمد كه هر یك از دیگری دردناك تر است. اما در این میان مصیبت اسارت اهل بیت از همه سخت تر است. حاج ملا سلطان علی روضه خوان تبریزی که از جمله عباد و زهاد بود، نقل کرد:
در عالم رؤیا به حضور حضرت بقیهٔ الله ارواحنا فداه مشرف شدم و خدمت ایشان عرض کردم: مولای من، آنچه در زیارت ناحیه مقدسه ذکر شده است که می فرمایید: فلأ ندبنک صباحاً و مساءً و لأ بکین علیک بدل الدموع دماً، صحیح است؟
فرمودند: بلی صحیح است. عرض کردم: آن مصیبتی که در آن بجای اشک خون گریه می کنید، کدام است؟ آیا مصیبت حضرت علی اکبر است؟ فرمودند: نه، اگر علی اکبر زنده بود، در این مصیبت او هم خون گریه می کرد. گفتم: آیا مصیبت حضرت عباس است؟
فرمود: نه؛ بلکه اگر حضرت عباس علیه السلام در حیات بود، او هم در این مصیبت خون گریه می کرد.
عرض کردم: لابد مصیبت حضرت سید الشهداء علیه السلام است.
فرمود: نه، حضرت سید الشهداء علیه السلام هم اگر در حیات بود، در این مصیبت، خون گریه می کرد.
عرض کردم: پس این کدام مصیبت است که من نمی دانم؟ فرمودند: «آن مصیبت، مصیبت اسیری حضرت زینب علیها السلام است

شکرگزاری

mahdi — Mon, 09 Feb 2009 13:44:07 GMT

روزی عیسی (ع) در مناجات گفت: خداوندا! دوستی از دوستان خود به من بنما. در ساعت جواب آمد: ای عیسی! در فلان بیابان رو که آنجا ما را دوستی است او را دریاب. چون عیسی (ع) این ندا شنید، رو به بیابان نهاد و رفت. زنی را دید که نه چشم داشت و نه دست و نه پا، افتاده، مور و مگس بر وی جمع آمده و آن زن، ورد زبانش بود. عیسی (ع) گوید: چون آن زن را بدان طریق بدیدم و این کلمات از وی شنیدم، متعجب شدم، پیش رفتم و بدان زن سلام کردم. گفت: علیک السلام یا روح الله. گفتم: ای زن! تو هرگز مرا ندیده ای، چه دانستی که من عیسی ام؟ زن گفت: آن دوست که تو را به من راه نمود، مرا معلوم کرد. گفتم: ای زن! تو را نه چشم، نه دست و نه پا. اندام تو تباه شده، کدام نعمت خدا را شکر می کنی؟ گفت: الحمدلله، دلی دارم ذاکر و زبانی دارم شاکر و تنی دارم صابر و خدا را به یگانگی یاد می کنم که هر چه آلات معصیت بود، از من حق تعالی برداشت؛ اگر چشم داشتمی به نامحرم نگاه کردمی و اگر دست داشتم لقمه ی حرام خوردم و اگر پا داشتم از پی لذات و شهوات می رفتم. این نعمت که حق تعالی به من داده، به هیچ کس نداده

بيا مال من باش تا هميشه

eksire-eshgh — Fri, 06 Feb 2009 12:18:18 GMT

بيا مال من باش تا هميشه
عشقم از تو كم نميشه
عشق خوبم با تو هستم
من به هيچ كس دل نبستم
با تو قلبم غم نداره
عاشقي مون موندگاره
دست گرمت سايه بونه
باورم كن عاشقونه
بگو بگو مال مني
تو آتيش به جونم ميزني
تو با دل من همصدا باش
با نگاهم آشنا باش
وقتي هستي غم ندارم
با تو چيزي كم ندارم
با تو بودن عاشقونست
تو نباشي دل ديونست

سارینا

روزای بدی بود

eksire-eshgh — Fri, 06 Feb 2009 12:16:28 GMT

روزای بدی بود

خیلی خیلی بد

خوب شد که گذشت

تا حالا اینجوری خودمو ندیده بودم

تا حالا هیچ کس منو اینجوری ندیده بود

تا حالا قلبم اینجوری آتیش نگرفته بود

تا حالا صدای هق هقمو هیچ کس اینجوری نشنیده بود

وای چه روزای بدی بود

خیلی خیلی بد بود

هیچ وقت فکر نمیکردم آدما بتونن اینقد دروغ بگن

هیچ وقت فکر نمیکردم احساسم کشته بشه

اما فکر من با واقعیت فرق داششششت

خدایا ازت ممنون

لیاقت این همه محبتتو نداشتم

خدایا از ته همون قلب شکستم ازت ممنونم

خدایا نزار تنهام بزاره

خدایا این روزا فهمیدم که فقط و فقط تورو دارمو اونو

خدایا دوست داررررررررررررم

خدا جونم بهش نیاز دام

ولنتاین

mahdi — Tue, 27 Jan 2009 15:36:18 GMT

وقتی که ولنتاین کشیش رومی در روز ۱۴ فوریه یکی از سال‌های قرن سوم میلادی به جرم عقد کردن سربازان جوان به پای چوبه دار می‌رفت هرگز فکر نمی‌کرد که افسانه او روزی تبدیل به سنتی جهانی شود. سنتی که هر ساله در این روز به تمام جهان رنگ دیگری می‌بخشد.در بسیاری از کشورهای جهان در روز ولنتاین فروشگاه‌ها، خیابان‌ها و حتی مدارس شکل تازه‌ای می‌گیرند. فروشگاه‌ها در آستانه ولنتاین دکوراسیون خود را تغییر می‌دهند و با تزیین مغازه‌ها با رنگ قرمز مردم را به خرید هدایای ولنتاین تشویق می‌کنند. رستوران‌ها هم علاوه بر تبلیغات گسترده در مورد این روز با تزئینات ویژه خود را برای پذیرایی از مشتریان رمانتیک این روز آماده می‌کنند.این روز همچنین با دخالت‌های دولت در بسیاری موارد نیز مواجه است. این دخالت‌ها به خصوص در مدارس صورت می‌گیرد. در برخی از کشورها، مدارس نيز مقررات سفت و سختی برای اين روز دارند. در عربستان سعودی، دختران دانش آموز اجازه ندارند در روز والنتاين هيچ چيز قرمز رنگ بپوشند يا به مدرسه بياورند.

در بعضی ایالت‌های هند هم مبادله گل و هدیه بین دانش‌آموزان دختر و پسر در روز ۱۴ فوریه ممنوع است. در تایلند هم روز ولنتاین به راهی برای آموزش و تبلیغ بهداشت جنسی در مدارس تبدیل شده است. اما در برخی کشورها نیز دولت‌ها رویکردی تشویقی نسبت به روز ولنتاین اتخاذ کرده‌اند. برای مثال در کشورهای آمریکای شمالی در مدارس دانش‌آموزان را تشویق می‌کنند که این روز را با شور و شوق جشن بگیرند و به دوستان و همکلاسی‌هایشان کارت‌های تبریک ولنتاین کادو بدهند.

همزمان با جهانگیر شدن پدیده ولنتاین، این موضوع با موضع‌گیری‌های نیروهای مذهبی در اقصی نقاط جهان هم مواجه شده‌است. چند سال پیش مفتی اعظم عربستان مفتی، روز والنتاين را يک جشن مسيحی خواند و گفت: “هر مسلمانی که به خدا و روز قيامت ايمان دارد، نبايد اين روز را جشن بگيرد.” فعالان مذهبی هندو هم مخالفت‌هایی با این پدیده در کشور هندوستان از خود نشان داده‌اند. تمام این موضوعات روز عشاق را در برخی کشورها به صحنه برخوردهای پلیسی با این موضوع تبدیل کرده‌است.

در ایران هم جشن گرفتن روز ولنتاین چند سالی است که بیش از پیش رواج یافته‌است. این مراسم در ابتدا بیشتر در بین جوان‌ها و معمولا به دور از چشم خانواده‌ها صورت می‌گرفت. اما در سال‌های اخیر این رسم کم کم به درون خانواده‌ها نیز نفوذ کرد و هدیه ولنتاین این روزها جزو هدایای رایج در خانواده‌ها به خصوص برای زوج‌های تازه ازدواج کرده درآمده‌است. مراکز خرید در تهران و شهرهای بزرگ و کوچک ایران هم مانند بسیاری از کشورها در آستانه روز ۲۵ بهمن (۱۴ فوریه) شکل ولنتاینی به خود می‌گیرد. در این روز این فروشگاه‌ها عروسک‌های قرمز رنگی را به فروش می‌رسانند که قیمت آن‌ها گاهی نسبت به گذشته چند برابر شده‌است. کافی‌شاپ‌ها و رستوران‌ها هم در این روز مملو از دختران و پسران جوانی است که برای تبریک ولنتاین و دادن هدیه به یکدیگر در آن‌ها جمع شده‌اند. خیابان‌ها هم در این روز ترافیکی کم‌سابقه را تجربه می‌کنند.

دخالت دولت و گروه‌های مذهبی و غیرمذهبی هم در ایران وجود دارد. تلویزیون در چند سال گذشته این پدیده را به خصوص در برنامه‌های خبری مورد توجه قرار داده و نقد و بررسی کرده است. پلیس هم در روزهای منتهی به ولنتاین و به خصوص با اجرای طرح موسوم به ارتقای امنیت اجتماعی، حضور پررنگ‌تری در خیابان‌ها و مراکز خرید دارد.همچنین تلاش‌هایی هم برای ارائه بدیل‌های ملی و اسلامی برای روز عشق و مهرورزی انجام شد. گروهی پیشنهاد کردند که یک واقعه مذهبی جایگزین ولنتاین شود. گروهی نیز به خصوص در فضای اینترنت غوغایی را در مورد روز عشق ایرانی یا سپندارمذگان به راه انداختند. اما این بحث‌ها در موج اقبال عمومی به روز ولنتاین به عنوان یک نماد جهانی‌شده گم شد.

اما ولنتاین هم مانند بسیاری از پدیده‌های دیگر با ورود به جامعه ایران شکل خاص این جامعه را به خود گرفته است. در واقع ولنتاین نیز خصوصیات مثبت و بیشتر منفی جامعه ایران را بازنمایی می‌کند. یکی از کارکرد‌های خاصی که ولنتاین در ایران پیدا کرده‌است، ابراز عشق است. ابراز عشق برای مرد ایرانی به دلیل محدودیت‌ها و نگرش‌هایی که در طول تاریخ و در جامعه ایران وجود داشته‌اند بسیار سخت است. ولی شرایط روز ولنتاین این امکان را به بسیاری می‌دهد که با اهدای یک دسته‌گل، کارت پستال و یا هدیه ولنتاین به دختر مورد علاقه‌شان ابراز عشق کنند.

اما ولنتاین در ایران بیش از این‌که جایی باشد برای تحکیم روابط عاطفی بین افراد جامعه خصلت دیگری پیدا کرده‌است. ولنتاین در بین ایرانی‌ها بیش از آن‌که در جملات، اعمال و احساسات عاشقانه بروز کند در ویترین مغازه‌های رنگارنگ بروز کرده‌است. جوانان ایرانی بیش از آن‌که به دنبال علاقه و اشتیاق واقعی نهفته در پشت هدایای ولنتاین باشند به ارزش مادی آنان توجه دارند. این موضوع در بین جوانان ایرانی بسیار رایج است که برای ابراز علاقه‌ای که می‌تواند با یک دسته گل رز یا یک کارت پستال انجام شود در روز ولنتاین هدیه‌های بسیار گرانقیمت می‌خرند. به نوعی در برخی از بخش‌های جامعه ارزش این هدیه‌ها نمایانگر میزان عشق و علاقه افراد به حساب می‌آید. این اتفاق در واقع بازنمایی کننده فرهنگ اقتصاد زده و مصرف‌گرا در جامعه ایران است که می‌توان آن را در بسیاری از بخش‌های جامعه مشاهده کرد. البته این موضوع برای جامعه‌ای که در طول تاریخ خود هرگز عشق رمانتیک را به معنای واقعی تجربه نکرده‌است چندان عجیب نیست. همانطور که در بسیاری از داستان‌های عاشقانه فارسی مانند خسرو و شیرین می‌بینیم در عشق ایرانی همواره صاحبان قدرت و منابع مالی بیشتر برنده ماجراهای عشقی بوده‌اند و عشق طبقات محروم همواره محکوم به شکست بوده است. بنابراین این دید نسبت به هدایای روز ولنتاین چیزی است که زاده تاریخ و فرهنگ جامعه ابران است

اجازه هست

sarina — Mon, 26 Jan 2009 12:52:17 GMT

اجازه هست عشق تو را تو کوچه ها داد بزنم؟

رو پشت بوم خونه ها اسمتو فرياد بزنم ؟

اجازه هست مردم شهر، قصه ي ما را بدونن ؟

اسم منو ، عشق تو رو ، توي کتابا بخونن ؟

اجازه هست که قلبمو برات چراغوني کنم ؟

پيش نگاه عاشقت ، چشمامو قربوني کنم ؟

اجازه مي دي تا ابد سر بزارم رو شونه هات ؟

روزي هزارو صد دفعه ، بگم که ميميرم برات ؟

اجازه ميدي که بگم حرف ترانه هام تويي ؟

دليل زنده بودنم ، حرف بهانه هام تويي ؟

اجازه دارم به همه بگم که تو مال مني ؟

ستارتم اينو ميگه ، که تو ، تو اقبال مني ؟

اجازه هست تا ته مرگ منتظر تو بشينم ؟

تو روياهاي صورتيم ، خودم رو با تو ببينم ؟

اجازه هست جار بزنم بگم چقدر دوست دارم ؟

بگم مي خوام بخاطرت سر به بيابون بزارم ؟

اجازه هست براي تو از ته دل ديوونه شم ؟

اجازه مي دي که بگم همين روزا مياي پيشم ؟

اجازه هست عکس تو را ، رو صورت ماه بزنم ؟

طلسم قصه ها مونو ؛ با داشتن تو بشکنم ؟

اجازه هست پناه من گرمي آغوشت بشه ؟

هر اسمي جز اسمه خودم ، ديگه فراموشت بشه ؟

اجازه ي تو دست تو، اجازه ي من دست تو

خنده من خنده تو ، شکست من شکست تو

آخ! درد عشقی کشیده ام که نپرس

eksire-eshgh — Sun, 25 Jan 2009 17:23:40 GMT

خلاصه ی داستان زلیخا:

در مغرب زمین پادشاهی به نام طیموس زندگی می‌کرد که دختری زیبارو به‌نام زلیخا داشت. شهرت زیبایی این دختر به همه‌جا رسیده بود و خواستگاران زیادی از امیران و پادشاهان جهان داشت؛ اما به هیچ‌کدام روی خوش نشان نمی‌داد و دلش از غم عشق فارغ بود. او در ناز و نعمت زندگی را به خوشی می‌گذراند؛ تا این‌که شبی در خواب، جوانی را می‌بیند که زیبایی‌اش از حد انسانی افزون‌تر بود و به یک نگاه، دل از او می‌برد. زلیخا از خواب برمی‌خیزد ولی دیگر آن خوشی‌ها و شادی‌های کودکانه از دلش رخت بسته است. او به هرجا می‌نگرد چهره محبوب را می‌بیند و با خیال او راز و نیاز می‌کند. زلیخا دایه‌ای دارد که از کودکی از او نگهداری می‌کرده‌ و زنی حیله‌گر است.

او به تغییر در رفتار و کردار زلیخا پی‌می‌برد و با چرب‌زبانی از او می‌پرسد که

«چرا غمگینی؟ گویا عاشق کسی هستی؛ بگو او کیست؟»

زلیخا راز خوابی که دیده ‌است را بیان می‌کند ودایه نیز این راز را، پنهانی به پدر زلیخا می‌گوید و باعث آشفتگی او می‌شود. این عشق، روز به روز زلیخا را نحیف‌تر و فرسوده‌تر می‌کند تا این‌که پس از یک‌سال، دوباره آن جوان بی‌همتا را در خواب می‌بیند و به پایش می‌افتد که

«کیستی؟ از فرشتگانی یا آدمیان؟»

جوان زبان به سخن می‌گشاید که

«من انسانم و اگر تو واقعا عاشق من هستی باید پیمان ببندی که با کسی جز من ازدواج نکنی؛ چون من دلبسته تو هستم».

زلیخا با خوشحالی بیدار می‌شود و دستور می‌دهد حلقه‌ای طلایی و جواهرنشان به شکل مار بسازند و به نشانه‌ پای‌بندی به عشق آن جوان، به پایش می‌بندد. زلیخا در این عشق تا یک‌سال دیگر می‌سوزد و می‌سازد تا این‌که برای سومین بار، جوان زیبارو را در خواب می‌بیند؛ این‌بار با التماس و زاری از او خواهش می‌کند که نام و محل زندگیش را بگوید. جوان می‌گوید:

«اگر به گفتن این مطلب راضی می‌شوی؛ عزیز مصرم و در آن کشور هستم».

جواد نکونام مصدوم شد

eksire-eshgh — Sun, 25 Jan 2009 17:21:53 GMT

ستاره ایرانی حاضر در لالیگا در دیدار یکشنبه شب تیم اوساسونا مقابل ویارئال دچار مصدومیت شد و از زمین بیرون رفت.

به نقل از مهر، جواد نکونام هافبک ایرانی تیم فوتبال اوساسونا یکشنبه شب در دیدار با ویارئال در هفته بیستم رقابت های لالیگا دچار مصدومیت و مجبور به ترک زمین شد.

این هافبک ایرانی در دقیقه 86 دیدار به دلیل تکل بازیکن ویارئال مصدوم شد و جای خود را به سانی، دیگر بازیکن اوساسونا، داد. هنوز از میزان مصدومیت بازیکن کلیدی اوساسونا که در این فصل از رقابت ها 5 گل برای تیم خود به ثمر رسانده اطلاعی در دست نیست.

تیم فوتبال اوساسونا اسپانیا یکشنبه شب در حالی که تا دقیقه 90 از میزبانش ویارئال عقب بود، بازی را به تساوی کشید.

فصل گذشته هم "جواد نكونام" در دیدار دوستانه برابر تیم ویارئال دچار آسیب دیدگی شد و حدود شش ماه از میادین فوتبال دور ماند تا همچنان کابوس مصدومیت در مسابقه با این تیم در ذهن هافبک ایرانی باقی بماند

سعدی

mahdi — Sat, 24 Jan 2009 21:41:18 GMT

در گذشته جوانی بودم مومن و دیندار، حریص در عبادت و پرهیزکار. یاد دارم

شبی مهمان زیادی در خانه داشتیم، من مشغول عبادت و شب زنده‌داری بودم و

مهمان‌ها همه خوابیده بودند. به پدرم گفتم: هیچ کدام از مهمان‌ها عبادتی نکردند

و قرآنی نخواندند، چنان در خواب غفلتند که گویا نخوابیده‌اند بلکه مرده‌اند. پدر

که مرد میانه‌رویی بود گفت: پسرم تو هم اگر بخوابی بهتر است از این که در کار

خلق خدا دخالت کنی.بندگان مدعی فقط خود را می‌‌بینند، اما اگر از چشم خدا به

بندگان دیگر هم بنگرند کوچک‌تر از خویش نمی‌‌یابند